Bezoek dat niet loslaat
Confronterend
Tijdens onze verkenningsreis in Gambia brachten we een bezoek aan Shelter for Children and Home for Elderly. Een plek waar wekelijks gevonden baby's en verlaten/verstoten kinderen door de politie worden binnengebracht. Een plek die bedoeld is als veilige haven, maar waar de realiteit confronterend zichtbaar wordt.
Kinderen slapen hier met meerdere tegelijk in één bed. Soms zelfs met vier. Er zijn simpelweg niet genoeg middelen. Hoewel de overheid financieel ondersteunt, is dit lang niet toereikend om te voorzien in basisbehoeften zoals bedden en voeding.
Dit onderstreept precies waarom we doen wat we doen. Niet wachten tot later. Maar doen wat nú mogelijk is.
Extra uitdaging
Wat ons het meest raakte, was de situatie van een jong meisje met spastische tetraplegie. Door ernstige slikproblemen is zij volledig afhankelijk van aangepaste, vloeibare voeding. Voeding die essentieel is, maar tegelijkertijd extreem kostbaar.
En juist daar ontstaat een pijnlijke realiteit. In een omgeving waar middelen schaars zijn, betekent dit dat er keuzes gemaakt moeten worden. Keuzes die eigenlijk niet te maken zouden mogen zijn. Want hoe verdeel je wat je hebt, als één kind zoveel extra nodig heeft om überhaupt te kunnen eten?
De realiteit is dat zij niet krijgt wat ze nodig heeft. En dat geldt breder: er is structureel tekort aan basisvoorzieningen binnen het weeshuis.
Dit bezoek liet ons niet los. We hebben direct doorgevraagd waar de grootste nood zat en zijn in actie gekomen. Onze chauffeur bood spontaan aan om langs meerdere apotheken te rijden. Samen hebben we alles verzameld wat nodig was.
Uiteindelijk hebben we voor haar voor één maand aangepaste voeding kunnen inkopen. Een eerste stap, maar zeker geen oplossing voor de lange termijn.
