Extreme hitte legt toerisme in Gambia stil

Wanneer we praten over klimaatverandering, gaat het vaak over stijgende temperaturen, droogte of natuurrampen. Maar in Gambia zorgt klimaatverandering uiteindelijk vooral voor een menselijke crisis.

De temperaturen zijn zó hoog, dat toeristen wegblijven. Hotels sluiten tijdelijk hun deuren, stranden liggen leeg en complete delen van de toeristische sector vallen stil. Wat voor veel mensen misschien klinkt als een tijdelijk economisch probleem, is in Gambia structureel en heeft directe gevolgen voor het dagelijks leven van duizenden gezinnen.

Geen toeristen betekent geen inkomen

Toerisme vormt voor een groot deel van de bevolking een belangrijke bron van inkomen. Achter ieder hotel, restaurant of taxibusje zitten mensen die afhankelijk zijn van bezoekers om hun gezin te onderhouden. Wanneer toeristen wegblijven, verdwijnen ook de inkomsten.

Dat betekent:

• minder of geen werk voor hotelmedewerkers
• minder of geen inkomsten voor taxichauffeurs
• minder of geen verkoop voor lokale ondernemers en marktvrouwen
• geen opdrachten voor gidsen en horeca
• toenemende onzekerheid binnen gezinnen

Veel mensen beschikken niet over financiële reserves of sociale vangnetten. Waar wij vaak kunnen terugvallen op ondersteuning of spaargeld, betekent een stilvallende economie daar direct stress over basisbehoeften zoals voeding, onderwijs en medische zorg.

Gemeenschapstuin: meer dan alleen voedsel

Je zal maar oud zijn op Aruba

Van buiten lijkt het een paradijs. Zon, zee, rust. Maar achter dat beeld zit een realiteit die je niet meteen ziet. Voor veel ouderen op Aruba is het dagelijks leven allesbehalve zorgeloos.

De meeste ouderen moeten rondkomen van een pensioen dat simpelweg niet genoeg is. De kosten van levensonderhoud liggen hoog, terwijl hun inkomen laag blijft. Elke dag draait om keuzes maken: wat koop ik wel, wat laat ik liggen?

Veel ouderen zijn afhankelijk van voedseldistributie. En dat zijn er niet een paar; het zijn er veel. Het beeld dat je krijgt: mensen die hun hele leven hebben gewerkt, en nu in hun laatste fase afhankelijk zijn van hulp om überhaupt te kunnen eten.

Zorg is een probleem

Oudereninstellingen zijn er, maar de kwaliteit laat vaak te wensen over. Als je er terechtkomt, is dat meestal omdat het echt niet anders kan. Niemand wil er vrijwillig naartoe. Het voelt meer als een laatste optie dan als een plek waar je waardig oud kunt worden.

Wat misschien nog wel het meest wringt: initiatieven om dit te verbeteren ontstaan wel, maar groeien moeilijk. Mensen met een goed idee staan er vaak alleen voor. Geen groot netwerk, weinig middelen, veel obstakels. En als het dan tóch lukt om iets op te zetten, kunnen ze maar een klein deel van de ouderen helpen. Terwijl de behoefte zoveel groter is.

Het contrast is groot. Een eiland dat voor toeristen luxe en ontspanning betekent, maar voor veel ouderen juist onzekerheid en tekort.

Kortom… je zal maar oud zijn op Aruba.

Een zorgeloze oude dag wil jij toch ook?

Verder kijken dan het paradijs: de realiteit van Aruba

Together We Stand kijkt terug op een geslaagde verkenningsreis op Aruba. In korte tijd hebben we een breed en realistisch beeld gekregen van het leven op het eiland. Een beeld dat verder gaat dan de buitenkant en juist laat zien hoe het er echt aan toegaat.

We hebben inzicht gekregen in de maatschappelijke en sociaal-economische omstandigheden waarin veel mensen leven. Achter het toeristische imago schuilt een realiteit waarin ongelijkheid zichtbaar is en waarin bepaalde groepen dagelijks moeten omgaan met beperkte middelen en kansen.

Corruptie en gebrek aan slagkracht

Tegelijkertijd hebben we ook gezien hoe complex de context is waarin dit zich afspeelt. Een land waarin bestuurlijke uitdagingen, gebrek aan slagkracht en structurele problemen het moeilijk maken om duurzame verbeteringen door te voeren. Dit heeft direct invloed op de leefomstandigheden van de bevolking en de ruimte voor initiatieven die verandering willen brengen.

Samenwerking met YWAM Aruba

Stel je voor...

Dat je ziek bent en een bed nodig hebt, maar dat bed al gedeeld wordt met twee, soms drie anderen.
Dat je geen eigen plek hebt. Geen rust. Geen privacy. Alleen noodgedwongen samen.

Stel je voor dat je een chemokuur moet ondergaan… maar dat je niet eens een eigen bed hebt.
Dat je zittend op de rand van iemand anders zijn bed je behandeling krijgt. Dat je hulp nodig hebt, maar dat de medicatie er simpelweg niet is. Niet omdat iemand het tegenhoudt,  maar omdat het er gewoon niet is. Dat een operatie nodig is… maar dat die niet kan doorgaan omdat er geen infuusnaalden beschikbaar zijn. 

Kwetsbaar en afhankelijk

Dit is wat wij hebben gezien bij Kanifing Hospital en Royal Victoria Teaching Hospital. Ziekenhuizen waar keihard gewerkt wordt. Waar mensen met toewijding en kennis alles doen wat binnen hun mogelijkheden ligt. Maar waar die mogelijkheden simpelweg beperkt zijn. In een land waar de zorg toegankelijk en laagdrempelig moet blijven, maar waar de financiële steun vanuit de overheid niet voldoende is, ontstaan dit soort situaties. Dit zijn geen uitzonderingen. Dit is dagelijkse realiteit.

En misschien is de belangrijkste vraag wel: hoe kan dit? Niet door onwil. Niet door verkeerde keuzes. Niet door corruptie. Dit is armoede. Echte armoede. Een realiteit waar mensen zelf nauwelijks invloed op hebben. En waarin ze afhankelijk zijn van hulp van buitenaf.

Zorgsysteem onder grote druk

Een plek vol potentie

Tijdens onze verkenningsweek in Gambia bezochten we TTC Steinweg Education. Geen draaiende school, geen volle klaslokalen, maar een plek die op het punt staat om opnieuw tot leven te komen. De organisatie heeft drie jaar stilgelegen. We werden meegenomen in het verhaal van Walter en Surra. Twee mensen die hebben besloten dat deze plek niet verloren mag gaan. Dat onderwijs hier opnieuw een kans moet krijgen. Dat jongeren en meisjes hier de mogelijkheid moeten krijgen om een vak te leren en hun eigen toekomst op te bouwen.

Doordacht

Extra uitdaging

Voor ons als stichting is dit precies waar wij naar zoeken. Wij dragen niet bij omdat we simpelweg zien dat er iets ontbreekt, maar omdat we geloven in de impact die ontstaat wanneer jongeren echte kansen krijgen en die ook kunnen benutten. Juist de combinatie van gemotiveerde mensen, een duidelijke visie en een goed doordacht plan maakt dat ondersteuning hier niet voelt als tijdelijke hulp, maar als een investering in de toekomst. Het gaat ons niet om snel iets oplossen voor een goed gevoel, maar om het mogelijk maken van structurele verandering.

En dat is precies waar wij in geloven.

Confronterend

Tijdens onze verkenningsreis in Gambia brachten we een bezoek aan Shelter for Children and Home for Elderly. Een plek waar wekelijks gevonden baby's en verlaten/verstoten kinderen door de politie worden binnengebracht. Een plek die bedoeld is als veilige haven, maar waar de realiteit confronterend zichtbaar wordt.

Kinderen slapen hier met meerdere tegelijk in één bed. Soms zelfs met vier. Er zijn simpelweg niet genoeg middelen. Hoewel de overheid financieel ondersteunt, is dit lang niet toereikend om te voorzien in basisbehoeften zoals bedden en voeding.

Extra uitdaging

Wat ons het meest raakte, was de situatie van een jong meisje met spastische tetraplegie. Door ernstige slikproblemen is zij volledig afhankelijk van aangepaste, vloeibare voeding. Voeding die essentieel is, maar tegelijkertijd extreem kostbaar.

En juist daar ontstaat een pijnlijke realiteit. In een omgeving waar middelen schaars zijn, betekent dit dat er keuzes gemaakt moeten worden. Keuzes die eigenlijk niet te maken zouden mogen zijn. Want hoe verdeel je wat je hebt, als één kind zoveel extra nodig heeft om überhaupt te kunnen eten?

De realiteit is dat zij niet krijgt wat ze nodig heeft. En dat geldt breder: er is structureel tekort aan basisvoorzieningen binnen het weeshuis.

Dit bezoek liet ons niet los. We hebben direct doorgevraagd waar de grootste nood zat en zijn in actie gekomen. Onze chauffeur bood spontaan aan om langs meerdere apotheken te rijden. Samen hebben we alles verzameld wat nodig was.

Uiteindelijk hebben we voor haar voor één maand aangepaste voeding kunnen inkopen. Een eerste stap, maar zeker geen oplossing voor de lange termijn.

Dit onderstreept precies waarom we doen wat we doen.
Niet wachten tot later. Maar doen wat nú mogelijk is.

Een tweede verkenning in voorbereiding

De komende periode staat voor ons in het teken van voorbereiding. Naast de reeds geplande verkenningsreis naar Gambia, zijn we ook gestart met de voorbereidingen voor een verkenning op Aruba. Twee verschillende contexten, maar met dezelfde drijfveer: zoeken waar wij mogen aansluiten bij mensen en gemeenschappen waar nood en verlangen samenkomen en waar lokaal dringend ondersteuning nodig is. Twee plekken, ver van elkaar verwijderd en toch verbonden in hetzelfde verlangen: zoeken waar we mogen aansluiten bij wat God lokaal al aan het doen is.

YWAM Aruba: Herstel dat begint in gezinnen

Op Aruba hopen we kennis te maken met Youth With A Mission (YWAM) Aruba. Vanuit hun hart voor het eiland en het Caribisch gebied zetten zij zich in voor herstel in gezinnen en relaties. Hun verlangen is om Gods liefde zichtbaar te maken in families en gemeenschappen, zodat gezonde, sterke gezinnen kunnen groeien en doorwerken in de samenleving.

YWAM Aruba werkt daarin dichtbij mensen: door training, begeleiding, counseling en het versterken van lokale initiatieven en kerken. Hun bediening is relationeel en praktisch tegelijk. Gericht op toerusting, herstel en hoop, juist daar waar gezinnen onder druk staan.

In de voorbereiding op deze verkenning zoeken we als TWS hoe onze roeping en ervaring mogen aansluiten bij deze beweging van herstel die op Aruba al gaande is. Ons verlangen is eenvoudig: luisteren, leren en ontdekken waar we dienend mogen meebouwen.

Eén hart, 2 wegen

Gambia en Aruba verschillen in cultuur, context en nood. Maar de kern is dezelfde: mensen, gezinnen en gemeenschappen die verlangen naar hoop, herstel en perspectief.

We ervaren het als voorrecht om op beide plekken te mogen gaan kijken, luisteren en ontmoeten. Niet om iets te brengen dat er nog niet is, maar om te versterken wat lokaal al leeft.

Groei

Deze parallelle verkenningen onderstrepen ook de groei die we doormaken.

Met elk hun eigen cultuur en werkelijkheid maken Gambia en Aruba zichtbaar hoe het werkveld van TWS zich stap voor stap verbreedt. Dat we ons momenteel op twee verkenningen tegelijk mogen voorbereiden, laat zien hoe we groeien in reikwijdte en draagkracht.

Een ontwikkeling waarvoor we dankbaar zijn en die ons motiveert om zorgvuldig te blijven luisteren en afstemmen. We ervaren het als een bemoediging en bevestiging dat de stichting zich stap voor stap verdiept en verbreedt.

Verkenning en partnerschap in Gambia: een volgende stap

In de week van 14 tot en met 21 maart reist Stichting Together We Stand af naar Gambia voor een eerste verkennende fase. Tijdens deze week staat het opbouwen van relaties en het verkennen van mogelijke samenwerkingen centraal.

Deze reis markeert een belangrijke stap in onze meerjarenvisie. Voordat wij projecten starten, vinden wij het essentieel om de lokale context goed te begrijpen. Dat begint met luisteren, kennismaken en het opbouwen van wederzijds vertrouwen.

In Gambia zullen wij in gesprek gaan met lokale partners en gemeenschappen om samen te onderzoeken waar duurzame verbetering mogelijk is. De focus ligt daarbij niet op snelle oplossingen, maar op het leggen van een basis voor langdurige samenwerking.

Na deze verkenningsfase zullen de inzichten worden gebruikt om zorgvuldig te bepalen hoe en waar verdere stappen gezet kunnen worden.

Waarom wij kiezen voor een verkennende fase in Gambia

Stichting Together We Stand werkt bewust vanuit een zorgvuldige aanpak. Wij geloven dat duurzame verandering alleen mogelijk is wanneer projecten aansluiten bij lokale behoeften en gedragen worden door de gemeenschap zelf.

De verkenning in Gambia is daarom geen projectuitvoering, maar een fase van ontmoeting en oriëntatie. Tijdens deze week willen wij begrijpen hoe mensen leven, welke uitdagingen zij ervaren en welke initiatieven lokaal al bestaan.

Daarnaast is deze fase bedoeld om potentiële partners te leren kennen. Om samen te ontdekken of waarden, verwachtingen en werkwijzen bij elkaar passen.

Deze manier van werken kost tijd, maar vormt de basis voor projecten die ook op de lange termijn waarde behouden.

Samenwerken in Gambia: respect als uitgangspunt

Gambia kent een sterke gemeenschapsstructuur en een rijke culturele en religieuze diversiteit. Voor Stichting Together We Stand is respect voor deze context een vanzelfsprekend uitgangspunt.

Tijdens de verkenningsweek staat gelijkwaardigheid centraal. Wij komen niet met kant-en-klare plannen, maar met de intentie om te luisteren en te leren. Samenwerking begint voor ons bij relatie, niet bij resultaat.

Onze motivatie om ons in te zetten voor verbetering van leefomstandigheden komt voort uit onze waarden, maar onze projecten zijn nooit gericht op het overbrengen van overtuigingen. We laten zien waar we voor staan door hoe we samenwerken: zorgvuldig, transparant en met oog voor de lange termijn.

Wat volgt na de verkenningsreis in Gambia

Na de week van 14-21 maart zal Stichting Together We Stand de verkenningsfase afronden met een evaluatie van de opgedane inzichten en gesprekken.

Op basis hiervan bepalen wij of en hoe een vervolgtraject wordt ingericht. Daarbij kijken we naar:

• de haalbaarheid van duurzame samenwerking

• de mate van lokaal draagvlak

• de aansluiting bij onze meerjarenvisie

Pas wanneer deze elementen samenkomen, zetten wij vervolgstappen richting concrete projecten. Transparantie staat daarbij centraal; bevindingen uit de verkenning zullen gedeeld worden via onze website en updates.

Zo bouwen wij stap voor stap aan samenwerking die verder reikt dan één bezoek.

HOERA 1 JAAR!!

Op 26 november 2026 vieren we ons eerste jubileum. Wat begon als een verlangen om samen iets te betekenen, heeft zich het afgelopen jaar sneller ontwikkeld dan we ooit hadden gedacht.

We ervaren zegen op de reden waarom Together We Stand is ontstaan, en dat bemoedigt ons om verder te bouwen aan waar we voor staan: samen impact maken die blijft.

We kijken vol verwachting uit naar wat het komende jaar zal brengen.

Nieuwe stappen achter de schermen

Achter de schermen zetten we belangrijke stappen om onze missie verder vorm te geven. We zijn in gesprek met een contactpersoon die voor ons de eerste oriëntatie doet op ontwikkelvraagstukken binnen lokale gemeenschappen in Afrika.

Het is een fase van verkennen, luisteren en begrijpen. Er ontstaan nieuwe lijntjes en eerste contacten die ons helpen te zien waar Together We Stand in de toekomst mogelijk kan aansluiten en meebouwen.

In de komende periode zullen we stap voor stap meer over hoe deze ontwikkelingen zich verder ontvouwen en welke richting hieruit voortkomt.

Samen blijven we in beweging, op weg naar iets dat blijft.

Een memorabel moment voor Together We Stand

Onze allereerste algemene vergadering is een feit! Een inspirerende bijeenkomst waarin we samen vooruitblikten op waar onze focus de komende tijd ligt.

Duidelijk werd één ding:

We willen op zoek naar een lokale gemeenschap in een land in Afrika, waar we – samen met de mensen daar – kunnen bouwen aan iets dat blijft. Een plek waar eerste levensbehoeften zoals water, onderwijs of medische zorg een stevig fundament krijgen.

Afrika voelt voor ons niet ver weg, maar als een stukje van thuis.

Voor sommigen omdat daar onze jeugd en herinneringen liggen, voor anderen door een blijvende persoonlijke verbinding die in de loop der jaren is ontstaan. Juist daardoor voelt het als de plek waar we iets wezenlijks willen neerzetten samen met de mensen die er wonen.

Dat is het hart van onze stichting: Bouwen aan iets blijvends.

Tegelijk blijven we met enthousiasme projectreizen organiseren, zoals naar YWAM Aruba. Korte, krachtige periodes waarin we praktisch meewerken, leren van andere culturen en verbinding ervaren van mens tot mens.

Twee vormen, één missie.

De reis is begonnen — en we kijken vol verwachting vooruit!

Een ontmoeting die aanzet tot denken... én doen.

Tijdens de lunch op 4 juli maakten we kennis met Erik de Kievit en het bijzondere werk van YWAM Aruba. We werden meegenomen in hun missie, hun werkwijze en het indrukwekkende persoonlijke verhaal van Erik en Hanneke. Een verhaal dat raakt — over luisteren naar Gods stem, vertrouwen en volgen.

Wat ons vooral trof: de bewuste manier waarop zij hun rol vormgeven. Niet voor de gemeenschap, maar met de gemeenschap. Geen invulling geven aan gemak of redderschap, maar juist ruimte laten voor lokale kracht, kennis en initiatief.

Daar willen we ons graag bij aansluiten. Samen verder - in geloof én in actie.

Al tijdens het oprichten worden contacten gelegd en komt een eerste samenwerking tot stand.

YWAM Aruba neemt ons mee in hun missie. We besluiten de krachten te gaan bundelen.