Stel je voor...

Dat je ziek bent en een bed nodig hebt, maar dat bed al gedeeld wordt met twee, soms drie anderen.
Dat je geen eigen plek hebt. Geen rust. Geen privacy. Alleen noodgedwongen samen.

Stel je voor dat je een chemokuur moet ondergaan… maar dat je niet eens een eigen bed hebt.
Dat je zittend op de rand van iemand anders zijn bed je behandeling krijgt. Dat je hulp nodig hebt, maar dat de medicatie er simpelweg niet is. Niet omdat iemand het tegenhoudt,  maar omdat het er gewoon niet is. Dat een operatie nodig is… maar dat die niet kan doorgaan omdat er geen infuusnaalden beschikbaar zijn. 

Kwetsbaar en afhankelijk

Dit is wat wij hebben gezien bij Kanifing Hospital en Royal Victoria Teaching Hospital. Ziekenhuizen waar keihard gewerkt wordt. Waar mensen met toewijding en kennis alles doen wat binnen hun mogelijkheden ligt. Maar waar die mogelijkheden simpelweg beperkt zijn. In een land waar de zorg toegankelijk en laagdrempelig moet blijven, maar waar de financiële steun vanuit de overheid niet voldoende is, ontstaan dit soort situaties. Dit zijn geen uitzonderingen. Dit is dagelijkse realiteit.

En misschien is de belangrijkste vraag wel: hoe kan dit? Niet door onwil. Niet door verkeerde keuzes. Niet door corruptie. Dit is armoede. Echte armoede. Een realiteit waar mensen zelf nauwelijks invloed op hebben. En waarin ze afhankelijk zijn van hulp van buitenaf.

Zorgsysteem onder grote druk

Een plek vol potentie

Tijdens onze verkenningsweek in Gambia bezochten we TTC Steinweg Education. Geen draaiende school, geen volle klaslokalen, maar een plek die op het punt staat om opnieuw tot leven te komen. De organisatie heeft drie jaar stilgelegen. We werden meegenomen in het verhaal van Walter en Surra. Twee mensen die hebben besloten dat deze plek niet verloren mag gaan. Dat onderwijs hier opnieuw een kans moet krijgen. Dat jongeren en meisjes hier de mogelijkheid moeten krijgen om een vak te leren en hun eigen toekomst op te bouwen.

Doordacht

Extra uitdaging

Voor ons als stichting is dit precies waar wij naar zoeken. Wij dragen niet bij omdat we simpelweg zien dat er iets ontbreekt, maar omdat we geloven in de impact die ontstaat wanneer jongeren echte kansen krijgen en die ook kunnen benutten. Juist de combinatie van gemotiveerde mensen, een duidelijke visie en een goed doordacht plan maakt dat ondersteuning hier niet voelt als tijdelijke hulp, maar als een investering in de toekomst. Het gaat ons niet om snel iets oplossen voor een goed gevoel, maar om het mogelijk maken van structurele verandering.

En dat is precies waar wij in geloven.

Confronterend

Tijdens onze verkenningsreis in Gambia brachten we een bezoek aan Shelter for Children and Home for Elderly. Een plek waar wekelijks gevonden baby's en verlaten/verstoten kinderen door de politie worden binnengebracht. Een plek die bedoeld is als veilige haven, maar waar de realiteit confronterend zichtbaar wordt.

Kinderen slapen hier met meerdere tegelijk in één bed. Soms zelfs met vier. Niet omdat het zo hoort, maar omdat er simpelweg niet genoeg middelen zijn. Hoewel de overheid financieel ondersteunt, is dit lang niet toereikend om te voorzien in basisbehoeften zoals bedden en voeding.

Extra uitdaging

Wat ons het meest raakte, was de situatie van een jong meisje met spastische tetraplegie. Door ernstige slikproblemen is zij volledig afhankelijk van aangepaste, vloeibare voeding. Voeding die essentieel is, maar tegelijkertijd extreem kostbaar.

En juist daar ontstaat een pijnlijke realiteit. In een omgeving waar middelen schaars zijn, betekent dit dat er keuzes gemaakt moeten worden. Keuzes die eigenlijk niet te maken zouden mogen zijn. Want hoe verdeel je wat je hebt, als één kind zoveel extra nodig heeft om überhaupt te kunnen eten?

De realiteit is dat zij niet krijgt wat ze nodig heeft. En dat geldt breder: er is structureel tekort aan basisvoorzieningen binnen het weeshuis.

Dit bezoek liet ons niet los. We hebben direct doorgevraagd waar de grootste nood zat en zijn in actie gekomen. Onze chauffeur bood spontaan aan om langs meerdere apotheken te rijden. Samen hebben we alles verzameld wat nodig was.

Uiteindelijk hebben we voor haar voor één maand aangepaste voeding kunnen inkopen. Een eerste stap, maar zeker geen oplossing voor de lange termijn.

Dit onderstreept precies waarom we doen wat we doen.
Niet wachten tot later. Maar doen wat nú mogelijk is.

Goed voedsel vaak buiten bereik

Tijdens onze gesprekken in het dorp werd één ding pijnlijk duidelijk.

Het probleem is niet alleen dat er weinig voedsel is. Het probleem is dat goed voedsel vaak simpelweg buiten bereik ligt. Mensen reizen kilometers om groenten te kopen. En als ze er eenmaal zijn, blijken de groenten op of de prijzen zijn te hoog. En dan houdt het op.....  Dat is de realiteit.

Soms begint iets groots met een heel simpele vraag: Wat als je ervoor kunt zorgen dat een dorp zelf zijn eigen voedsel kan verbouwen?

Een plek waar straks groenten groeien. Maar belangrijker nog: een plek waar zekerheid groeit. Want in dit dorp is toegang tot voedsel niet vanzelfsprekend. Zeker in het droge seizoen wordt het steeds lastiger. Groenten zijn schaars, duur en vaak alleen te krijgen na een lange reis.

De gemeenschapstuin verandert dat perspectief. Voor het eerst ontstaat er iets lokaals. Iets wat van henzelf is. Groenten die niet van ver hoeven te komen, maar gewoon groeien in hun eigen dorp. En wanneer er meer wordt geoogst dan nodig is, ontstaat er nog iets anders: een kleine mogelijkheid om te verkopen. Om nét dat beetje extra te verdienen. Misschien klein voor ons. Maar daar van grote betekenis.

De vrouwen achter de verandering

Als je door het dorp loopt, zie je het meteen: de kracht van de gemeenschap zit in de vrouwen. Zij dragen, zorgen en houden alles draaiende. Maar juist in het droge seizoen valt er weinig te doen. Geen werk, weinig structuur. En dat doet iets met mensen. Daarom is het zo bijzonder dat juist zij de kern van dit project vormen. Ongeveer 40 vrouwen gaan samen werken in de tuin. Zij leggen aan, onderhouden en oogsten. Zij maken het project levend. Wat je nu al merkt, is dat het iets losmaakt. Er ontstaat energie. Betrokkenheid. Trots. En naast voedsel brengt het nog iets anders: de kans om een klein inkomen te verdienen. Niet groot, niet commercieel, maar wel betekenisvol. Voor sommigen is dat de eerste keer.

Bouwen aan een basis

Achter elk mooi idee zit een fase waarin het vooral hard werken is. Dat is waar we nu in zitten. Alles is erop gericht om één ding te garanderen: dat deze tuin blijft functioneren. Niet voor even, maar voor de lange termijn. Het zijn misschien geen spectaculaire beelden, maar dit is wél de fase waarin het verschil wordt gemaakt. Hier wordt bepaald of iets tijdelijk is, of blijvend. Juist dit soort stappen maken impact uiteindelijk mogelijk.

Eigenaarschap

We hebben één duidelijke keuze gemaakt: Dit moet van het dorp zijn. Niet van ons. Daarom wordt er, in nauwe samenwerking met ons, een dorpscomité opgezet. Mensen uit het dorp zelf nemen samen met ons de beslissingen, stellen regels op en bewaken het proces. Ze kiezen hun eigen leiders. Mensen die verantwoordelijkheid dragen en vertrouwen krijgen van de groep. En dat verandert alles. Want op het moment dat iets écht van mensen zelf wordt, ontstaat er iets wat je niet kunt afdwingen: eigenaarschap. De tuin wordt niet alleen een plek waar voedsel groeit, maar ook waar verantwoordelijkheid en vertrouwen groeien. En alles wat eruit komt van oogst tot eventuele inkomsten blijft binnen de gemeenschap. Duurzaamheid begint niet bij materialen, maar bij mensen die zich verantwoordelijk voelen.

Meer dan alleen een tuin

Hoe meer we met dit project bezig zijn, hoe duidelijker het wordt dat dit geen “tuin” is. Het wordt een plek waar mensen samenkomen. Waar gewerkt wordt, maar ook gelachen. Waar kennis wordt gedeeld en waar weer ritme ontstaat in het dagelijks leven. Voor een dorp waar in bepaalde periodes weinig te doen is, betekent dat enorm veel. Maar misschien nog belangrijker: het geeft perspectief. Niet alleen doordat er voedsel is, maar ook doordat er iets ontstaat wat waarde heeft. Iets wat, hoe klein ook, een inkomstenbron kan worden. Voor veel gezinnen is dat geen luxe, maar een stap richting stabiliteit.

Dit is waarom dit telt

Als je alles bij elkaar optelt, zie je dat dit project over veel meer gaat dan landbouw. Het gaat over voedsel, ja. Maar ook over werk, structuur, samenwerking en kansen. Over vrouwen die een sterkere positie krijgen. Over gezinnen die minder afhankelijk worden. Over een dorp dat stukje bij beetje zelfredzamer wordt. Het laat zien dat verandering mogelijk is, van binnenuit. 

Dit is nog maar het begin. En juist daarom voelt het bijzonder om dit proces te delen.

Terugblik

De verkenningsreis naar Gambia is voor ons veel meer geweest dan alleen een eerste kennismaking. Het was een week die ons volledig heeft ondergedompeld in een andere realiteit. Intens, leerzaam, soms confronterend, maar vooral ook ontzettend waardevol en motiverend.

Vanaf het moment dat we aankwamen, merkten we hoe anders het leven daar is. Waar wij gewend zijn aan structuur, zekerheid en voorzieningen die vanzelfsprekend lijken, is dat in Gambia totaal niet het geval. Veel mensen leven in eenvoudige omstandigheden, vaak zonder stabiele toegang tot schoon drinkwater, goede gezondheidszorg of onderwijs. Dagelijkse keuzes draaien daar niet om comfort, maar om overleven en vooruitkomen met wat er is.

Tegelijkertijd viel iets anders misschien nog wel meer op: de veerkracht en warmte van de mensen. Ondanks de uitdagingen is er een sterke gemeenschapszin. Mensen zorgen voor elkaar, delen wat ze hebben en ontvangen je met open armen.

Tijdens de week hebben we ontzettend veel gesprekken gevoerd. Met lokale bewoners, dorpshoofden, maar ook met CEO’s en vertegenwoordigers van verschillende instanties en organisaties. Dat gaf ons een uniek en compleet beeld: van de realiteit op de grond tot de grotere systemen en structuren die daar invloed op hebben. We zijn niet alleen met indrukken, maar vooral met concrete inzichten, kansen en ideeën teruggekomen.

Een van de meest indrukwekkende momenten was ons bezoek aan Wayaworr Village. Daar waren we de eerste blanken die ooit in het dorp hebben overnacht. We werden volgens traditie ontvangen, wat meteen liet zien hoe bijzonder en betekenisvol ons bezoek voor hen was. Het maakte ook duidelijk hoe afgelegen en vergeten sommige gebieden zijn, en hoeveel impact gerichte hulp daar kan hebben.

Op de laatste dag hebben we nog spontaan een weeshuis kunnen bezoeken. Dat was confronterend en tegelijkertijd ook hoopgevend. Je ziet daar direct wat nodig is, maar ook hoeveel verschil kleine verbeteringen al kunnen maken in het leven van kinderen.

Traditie

Tijdens één van onze bezoeken werden we uitgenodigd voor een naamceremonie. In Gambia krijgen kinderen op de zevende dag na hun geboorte officieel hun naam. Dit wordt groots gevierd met familie, vrienden en de hele gemeenschap. Het was mooi om te zien hoe belangrijk tradities, familiebanden en samenkomen daar zijn. Het gaf ons ook een dieper inzicht in de cultuur en waarden van het land.

Hoe treffend

“Je hoeft niet te wachten tot je rijk bent om iemand te helpen. Als jij één stap verder bent dan de ander, dan kun je al iets betekenen.” (Reymond - arts)

Die woorden van Reymond vatten precies samen waar het voor ons om draait. Impact maken begint niet bij overvloed, maar bij bereidheid. Bij het zien van de ander en het kiezen om iets te doen, hoe klein het ook lijkt.

Impact is geen abstract begrip

De reis was intens. We hebben veel gezien, gehoord en gevoeld. Sommige momenten waren overweldigend, juist omdat de contrasten zo groot zijn met het leven dat wij kennen. Maar precies daarin zit ook de motivatie.

We zijn met een hoofd vol ideeën en een hart vol energie teruggekomen. Dit was geen afsluiting, maar juist een begin. Het echte werk begint nu.

Wat deze reis vooral heeft bevestigd, is dat impact maken hier geen abstract begrip is. Het is concreet. Het gaat om betere toegang tot voedsel, onderwijs, water en kansen. Het gaat om kinderen die naar school kunnen, gezinnen die stabieler kunnen leven en dorpen die zich kunnen ontwikkelen.

Misschien wel het belangrijkste: dit is iets waar anderen ook onderdeel van kunnen zijn.

Iedereen die dit leest, kan op zijn of haar manier bijdragen. Of dat nu is door betrokkenheid, het delen van ons verhaal, of het ondersteunen van projecten die hieruit voortkomen. Samen kunnen we echt verschil maken! Voor kinderen, voor gezinnen en zelfs voor complete dorpen.

Deze verkenningsweek heeft dat meer dan duidelijk gemaakt.

Een tweede verkenning in voorbereiding

De komende periode staat voor ons in het teken van voorbereiding. Naast de reeds geplande verkenningsreis naar Gambia, zijn we ook gestart met de voorbereidingen voor een verkenning op Aruba. Twee verschillende contexten, maar met dezelfde drijfveer: zoeken waar wij mogen aansluiten bij mensen en gemeenschappen waar nood en verlangen samenkomen en waar lokaal dringend ondersteuning nodig is. Twee plekken, ver van elkaar verwijderd en toch verbonden in hetzelfde verlangen: zoeken waar we mogen aansluiten bij wat God lokaal al aan het doen is.

YWAM Aruba: Herstel dat begint in gezinnen

Op Aruba hopen we kennis te maken met Youth With A Mission (YWAM) Aruba. Vanuit hun hart voor het eiland en het Caribisch gebied zetten zij zich in voor herstel in gezinnen en relaties. Hun verlangen is om Gods liefde zichtbaar te maken in families en gemeenschappen, zodat gezonde, sterke gezinnen kunnen groeien en doorwerken in de samenleving.

YWAM Aruba werkt daarin dichtbij mensen: door training, begeleiding, counseling en het versterken van lokale initiatieven en kerken. Hun bediening is relationeel en praktisch tegelijk. Gericht op toerusting, herstel en hoop, juist daar waar gezinnen onder druk staan.

In de voorbereiding op deze verkenning zoeken we als TWS hoe onze roeping en ervaring mogen aansluiten bij deze beweging van herstel die op Aruba al gaande is. Ons verlangen is eenvoudig: luisteren, leren en ontdekken waar we dienend mogen meebouwen.

Eén hart, 2 wegen

Gambia en Aruba verschillen in cultuur, context en nood. Maar de kern is dezelfde: mensen, gezinnen en gemeenschappen die verlangen naar hoop, herstel en perspectief.

We ervaren het als voorrecht om op beide plekken te mogen gaan kijken, luisteren en ontmoeten. Niet om iets te brengen dat er nog niet is, maar om te versterken wat lokaal al leeft.

Groei

Deze parallelle verkenningen onderstrepen ook de groei die we doormaken.

Met elk hun eigen cultuur en werkelijkheid maken Gambia en Aruba zichtbaar hoe het werkveld van TWS zich stap voor stap verbreedt. Dat we ons momenteel op twee verkenningen tegelijk mogen voorbereiden, laat zien hoe we groeien in reikwijdte en draagkracht.

Een ontwikkeling waarvoor we dankbaar zijn en die ons motiveert om zorgvuldig te blijven luisteren en afstemmen. We ervaren het als een bemoediging en bevestiging dat de stichting zich stap voor stap verdiept en verbreedt.

Verkenning en partnerschap in Gambia: een volgende stap

In de week van 14 tot en met 21 maart reist Stichting Together We Stand af naar Gambia voor een eerste verkennende fase. Tijdens deze week staat het opbouwen van relaties en het verkennen van mogelijke samenwerkingen centraal.

Deze reis markeert een belangrijke stap in onze meerjarenvisie. Voordat wij projecten starten, vinden wij het essentieel om de lokale context goed te begrijpen. Dat begint met luisteren, kennismaken en het opbouwen van wederzijds vertrouwen.

In Gambia zullen wij in gesprek gaan met lokale partners en gemeenschappen om samen te onderzoeken waar duurzame verbetering mogelijk is. De focus ligt daarbij niet op snelle oplossingen, maar op het leggen van een basis voor langdurige samenwerking.

Na deze verkenningsfase zullen de inzichten worden gebruikt om zorgvuldig te bepalen hoe en waar verdere stappen gezet kunnen worden.

Waarom wij kiezen voor een verkennende fase in Gambia

Stichting Together We Stand werkt bewust vanuit een zorgvuldige aanpak. Wij geloven dat duurzame verandering alleen mogelijk is wanneer projecten aansluiten bij lokale behoeften en gedragen worden door de gemeenschap zelf.

De verkenning in Gambia is daarom geen projectuitvoering, maar een fase van ontmoeting en oriëntatie. Tijdens deze week willen wij begrijpen hoe mensen leven, welke uitdagingen zij ervaren en welke initiatieven lokaal al bestaan.

Daarnaast is deze fase bedoeld om potentiële partners te leren kennen. Om samen te ontdekken of waarden, verwachtingen en werkwijzen bij elkaar passen.

Deze manier van werken kost tijd, maar vormt de basis voor projecten die ook op de lange termijn waarde behouden.

Samenwerken in Gambia: respect als uitgangspunt

Gambia kent een sterke gemeenschapsstructuur en een rijke culturele en religieuze diversiteit. Voor Stichting Together We Stand is respect voor deze context een vanzelfsprekend uitgangspunt.

Tijdens de verkenningsweek staat gelijkwaardigheid centraal. Wij komen niet met kant-en-klare plannen, maar met de intentie om te luisteren en te leren. Samenwerking begint voor ons bij relatie, niet bij resultaat.

Onze motivatie om ons in te zetten voor verbetering van leefomstandigheden komt voort uit onze waarden, maar onze projecten zijn nooit gericht op het overbrengen van overtuigingen. We laten zien waar we voor staan door hoe we samenwerken: zorgvuldig, transparant en met oog voor de lange termijn.

Wat volgt na de verkenningsreis in Gambia

Na de week van 14-21 maart zal Stichting Together We Stand de verkenningsfase afronden met een evaluatie van de opgedane inzichten en gesprekken.

Op basis hiervan bepalen wij of en hoe een vervolgtraject wordt ingericht. Daarbij kijken we naar:

• de haalbaarheid van duurzame samenwerking

• de mate van lokaal draagvlak

• de aansluiting bij onze meerjarenvisie

Pas wanneer deze elementen samenkomen, zetten wij vervolgstappen richting concrete projecten. Transparantie staat daarbij centraal; bevindingen uit de verkenning zullen gedeeld worden via onze website en updates.

Zo bouwen wij stap voor stap aan samenwerking die verder reikt dan één bezoek.

HOERA 1 JAAR!!

Op 26 november 2026 vieren we ons eerste jubileum. Wat begon als een verlangen om samen iets te betekenen, heeft zich het afgelopen jaar sneller ontwikkeld dan we ooit hadden gedacht.

We ervaren zegen op de reden waarom Together We Stand is ontstaan, en dat bemoedigt ons om verder te bouwen aan waar we voor staan: samen impact maken die blijft.

We kijken vol verwachting uit naar wat het komende jaar zal brengen.

Nieuwe stappen achter de schermen

Achter de schermen zetten we belangrijke stappen om onze missie verder vorm te geven. We zijn in gesprek met een contactpersoon die voor ons de eerste oriëntatie doet op ontwikkelvraagstukken binnen lokale gemeenschappen in Afrika.

Het is een fase van verkennen, luisteren en begrijpen. Er ontstaan nieuwe lijntjes en eerste contacten die ons helpen te zien waar Together We Stand in de toekomst mogelijk kan aansluiten en meebouwen.

In de komende periode zullen we stap voor stap meer over hoe deze ontwikkelingen zich verder ontvouwen en welke richting hieruit voortkomt.

Samen blijven we in beweging, op weg naar iets dat blijft.

Een memorabel moment voor Together We Stand

Onze allereerste algemene vergadering is een feit! Een inspirerende bijeenkomst waarin we samen vooruitblikten op waar onze focus de komende tijd ligt.

Duidelijk werd één ding:

We willen op zoek naar een lokale gemeenschap in een land in Afrika, waar we – samen met de mensen daar – kunnen bouwen aan iets dat blijft. Een plek waar eerste levensbehoeften zoals water, onderwijs of medische zorg een stevig fundament krijgen.

Afrika voelt voor ons niet ver weg, maar als een stukje van thuis.

Voor sommigen omdat daar onze jeugd en herinneringen liggen, voor anderen door een blijvende persoonlijke verbinding die in de loop der jaren is ontstaan. Juist daardoor voelt het als de plek waar we iets wezenlijks willen neerzetten samen met de mensen die er wonen.

Dat is het hart van onze stichting: Bouwen aan iets blijvends.

Tegelijk blijven we met enthousiasme projectreizen organiseren, zoals naar YWAM Aruba. Korte, krachtige periodes waarin we praktisch meewerken, leren van andere culturen en verbinding ervaren van mens tot mens.

Twee vormen, één missie.

De reis is begonnen — en we kijken vol verwachting vooruit!

Een ontmoeting die aanzet tot denken... én doen.

Tijdens de lunch op 4 juli maakten we kennis met Erik de Kievit en het bijzondere werk van YWAM Aruba. We werden meegenomen in hun missie, hun werkwijze en het indrukwekkende persoonlijke verhaal van Erik en Hanneke. Een verhaal dat raakt — over luisteren naar Gods stem, vertrouwen en volgen.

Wat ons vooral trof: de bewuste manier waarop zij hun rol vormgeven. Niet voor de gemeenschap, maar met de gemeenschap. Geen invulling geven aan gemak of redderschap, maar juist ruimte laten voor lokale kracht, kennis en initiatief.

Daar willen we ons graag bij aansluiten. Samen verder - in geloof én in actie.

Al tijdens het oprichten worden contacten gelegd en komt een eerste samenwerking tot stand.

YWAM Aruba neemt ons mee in hun missie. We besluiten de krachten te gaan bundelen.